Ο Θανάσης Κοκονάς, επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Κορδελιού Ευόσμου, στο δημοτικό συμβούλιο, της 12ης Νοεμβρίου, τοποθετήθηκε στο θέμα της πρότασης της διοίκησης για έγκριση προσωρινής μετεστέγασης τη παιδαγωγικής ομάδας του Κ.Ε.ΠΕ.Α. Ελευθερίου Κορδελιού – Βερτίσκου, αναπτύσοντας το ιστορικό επί θητείας της διοίκησης Αλεξανδρίδη, τις ανακρίβειες και τις μεθοδεύσεις της, για να κλείσει ή να μεταφερθεί το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης. Αναλυτικά…

“Λοιπόν, το θέμα που συζητάμε σήμερα είναι κυριολεκτικά η έννοια της μεθόδευσης από αυτή τη διοίκηση, για το πώς κλείνει ένα σχολείο. Και το λέω ξεκάθαρα: πρόκειται για μεθόδευση.

Το Μάιο του 2025, υπάρχει έγγραφο του Γραφείου Δημάρχου, το οποίο —μεταξύ άλλων— αναφέρει ότι «για το εν λόγω κτίριο, λόγω της ανακαίνισης, επιβάλλεται να γίνει μελέτη για τη δημιουργία προσβασιμότητας στο κτίριο, με ΡΑΜΠΕΣ και WC ΑμεΑ».

Αναρωτιέμαι λοιπόν: πριν από μία εβδομάδα, δεν ψηφίσαμε εδώ παράταση για όσους θα κάνουν τις ΡΑΜΠΕΣ και τα WC στα σχολεία; Δεν σκεφτήκατε, λοιπόν, να κάνετε και εκεί ΡΑΜΠΕΣ;

Επιπλέον, στα συνοδευτικά έγγραφα που συνοδεύουν το θέμα, αναφέρονται –μεταξύ άλλων– και τα προβλήματα που υπάρχουν στη στέγη.

Φαντάζομαι εννοεί προβλήματα όπως αυτά που είδαμε πρόσφατα στο Λύκειο και στο γυμναστήριο, όπου έμπαιναν νερά.

Τέτοια προβλήματα, φαντάζομαι, και ίσως και χειρότερα. Γιατί, το άλλο σχολείο που έσταζε μέσα, δεν το κλείσαμε.

Αναφέρετε επίσης ότι το συγκεκριμένο κτίριο δεν έχει καν οικοδομική άδεια. Δηλαδή, κάποια στιγμή, κάποια διοίκηση του Δήμου —είτε του σημερινού είτε του πρώην Δήμου— πήρε απόφαση, εδώ, μέσα σε αυτή την αίθουσα, να φτιαχτεί αυτό το κτίριο χωρίς να υπάρχει οικοδομική άδεια.

Και πέρασαν πολλές διοικήσεις στα τριάντα χρόνια και κανείς δεν έκανε τίποτα.

Κανένας πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου, καμία διοίκηση, κανείς δεν ασχολήθηκε ουσιαστικά με το ζήτημα.

Είχαν όλοι περάσει από εδώ, κανείς όμως δεν είπε κουβέντα.

Κανείς δεν είπε: «Εγώ είμαι Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, και στον Δήμο μου δεν θα υπάρχει σχολικό κτίριο —πόσο μάλλον σχολείο— χωρίς οικοδομική άδεια».

Και έρχεται σήμερα, μετά από τριάντα χρόνια, η σημερινή διοίκηση, και μιλάμε για το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και Αειφορίας.

Ένα κέντρο που εξυπηρετεί κάθε χρόνο από 1.500 έως και 3.000 μαθητές, ένα κέντρο που παλαιότερα είχε έξι εργαζόμενους και σήμερα έχουν απομείνει μόλις δύο.

Σε «αγκαλιά» με την Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης, που δεν φροντίζει να αναπληρώσει τους εκπαιδευτικούς του Κέντρου, σε «αγκαλιά» και με το ίδιο το κράτος, που δεν μεριμνά να εξασφαλίσει σταθερή χρηματοδότηση για τη λειτουργία του —επαφίεται μόνο σε όποια ευρωπαϊκά προγράμματα τύχει να εγκριθούν, όποτε εγκριθούν.

Και αν αυτά σταματήσουν, το Κέντρο ουσιαστικά παύει να λειτουργεί με τους όρους που όλοι θα θέλαμε.

Και το λέω ξεκάθαρα, για να μην υπάρχει καμία παρεξήγηση:

Εμείς δεν είμαστε ευχαριστημένοι με τον τρόπο που λειτουργεί σήμερα. Όχι.

Θα μπορούσε, και θα έπρεπε, να λειτουργεί με πολύ καλύτερους όρους.

Άλλο, όμως, αυτό —και άλλο να το κλείνουμε.

Δεν μπορούμε, εδώ και έναν χρόνο, να το επισκευάσουμε.
Και η αλήθεια, συνάδελφοι, δεν είναι αυτή που παρουσιάζεται.
Η αλήθεια είναι ότι η διοίκηση αυτή δεν το θέλει.
Και όχι απλώς δεν το θέλει — φαίνεται ξεκάθαρα ότι επιλέγει να το αφήσει να κλείσει.

Γιατί τι κάνει;
Δέχεται να μεταφερθεί η δομή σε ένα άλλο σχολείο, το 4ο Δημοτικό Ελευθερίου Κορδελιού,
με αποτέλεσμα να κλείσουν εκεί άλλες δύο αίθουσες, σε ένα σχολείο ήδη υπερφορτωμένο.
Το τελευταίο, μάλιστα, σχολείο της περιοχής.

Στο Ελευθέριο Κορδελιό, λοιπόν, και αυτές οι ελάχιστες αίθουσες που υπήρχαν και θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για άλλες ανάγκες, χάνονται.

Αυτό κάνει η σημερινή διοίκηση.

Το ίδιο ακριβώς που κατηγορούσε τις προηγούμενες διοικήσεις ότι έκαναν, ότι με διάφορα προσχήματα έκλειναν χώρους, περιόριζαν τις δυνατότητες των σχολείων και στέρησαν αίθουσες από τους μαθητές.

Αυτό ακριβώς κάνει κι αυτή τώρα. Και ξέρετε τι;

Το Μάιο στάλθηκε το έγγραφο.

Από τότε, δεν είδα εγώ τον Δήμαρχο να έρθει εδώ και να μας πει:

«Ελάτε να δείτε, αυτό είναι το πρόβλημα, αυτή είναι η κατάσταση».

Και να θυμίσω —εμείς είχαμε καταθέσει ερώτηση πριν από ενάμιση χρόνο.

Ξέρετε τι μας είχε απαντήσει τότε;

Ότι «θα γίνει σχεδιασμός και θα επισκευαστεί το κτίριο».

Και τώρα, τι ακούμε;

Όχι σε εμάς ευθέως, αλλά μέσα από την εισήγηση.

Λέει λοιπόν η εισήγηση:

«Όταν θα επισκευαστεί, θα δούμε πώς θα λειτουργήσει». Το ξέρουμε αυτό το «θα δούμε».

Εκτός αν δεσμευτείτε εδώ, σήμερα, ότι —όπως λέει η εισήγηση— το Κέντρο πάει προσωρινά στο 4ο Δημοτικό για έξι μήνες, και μέσα στο καλοκαίρι, μόλις ολοκληρωθούν οι εργασίες, θα επιστρέψει στο χώρο του.

Και το λέω αυτό ξεκάθαρα, γιατί καταλαβαίνετε όλοι πόσο δύσκολο είναι να γίνονται εργασίες σε ένα κτίριο όπου παραμένουν μέσα δύο εργαζόμενοι! 

Αλλά, τέλος πάντων…

Σε έξι μήνες, λοιπόν, μπορούμε να τα έχουμε λύσει όλα αυτά. Και το Σεπτέμβριο, όταν θα ανοίξουν τα σχολεία, —ας βάλουμε κι έναν μήνα περιθώριο παραπάνω, αν υπάρξουν καθυστερήσεις στα υλικά— να λειτουργήσει ξανά το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.

Γιατί, συνάδελφοι, αυτό δεν είναι μια απλή σχολική μονάδα της περιοχής μας.

Όταν ιδρύθηκε, παρά τις επιφυλάξεις που είχαμε τότε για τον τρόπο που έγινε, σήμανε κάτι πολύ συγκεκριμένο:

Ήταν μια απάντηση στην περιβαλλοντική υποβάθμιση που βιώνει ο Δήμος μας.

Και αν σήμερα το κλείσουμε ή το μεταφέρουμε σε δύο αίθουσες όπου οι μαθητές δεν θα μπορούν πραγματικά να συμμετέχουν, είναι σαν κι εμείς να συμφωνούμε σιωπηρά με αυτή την υποβάθμιση.

Γι’ αυτό, κύριε Πρόεδρε, ψηφίζουμε κατά, και είμαστε εδώ για να υπερασπιστούμε τη συνέχιση και την ουσιαστική λειτουργία του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.”