Της Μαρίας Πουρσανίδου

Η ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΔΙΟ. ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΗ ΘΕΩΡΟΥΝ ΕΤΣΙ!!

Με αφορμή την ανάρτηση του Αντιδημάρχου Οικονομικών για την προσφυγή δέκα δημοτικών συμβούλων σχετικά με τον οδοφωτισμό LED, οφείλουμε να αποκαταστήσουμε την αλήθεια.

Δεν προσφύγαμε κατά του έργου. Δεν αμφισβητήσαμε την αναγκαιότητα της ενεργειακής αναβάθμισης ούτε την επιλογή της τεχνολογίας LED.

Προσφύγαμε κατά της απόφασης 231/2026 για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο: η διοίκηση ζήτησε από το Δημοτικό Συμβούλιο να αποδεχθεί και να αξιοποιήσει μια επικαιροποιημένη τεχνική μελέτη, χωρίς προηγουμένως να την έχει θέσει στη διάθεση των δημοτικών συμβούλων.

Και εδώ βρίσκεται το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο.

Κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ο ίδιος ο Δήμαρχος παραδέχθηκε ότι η μελέτη δεν είχε αποσταλεί στους συμβούλους. Ποια ήταν, όμως, η αιτιολογία του; 

Ότι η μελέτη ήταν ογκώδης και είχε τεχνικό χαρακτήρα, ενώ οι δημοτικοί σύμβουλοι δεν διέθεταν τις απαραίτητες ηλεκτρομηχανολογικές γνώσεις για να την ελέγξουν!!

Αλήθεια, από πότε ο όγκος και η τεχνική δυσκολία ενός εγγράφου αποτελούν δικαιολογία για να μη διατίθεται σε εκείνους που καλούνται να αποφασίσουν επ’ αυτού;

Από πότε η διοίκηση αποφασίζει ποια έγγραφα δικαιούνται να γνωρίζουν και να ελέγχουν οι αιρετοί εκπρόσωποι των δημοτών;

Η έλλειψη τεχνικών γνώσεων δεν καταργεί το δικαίωμα ενημέρωσης. Αντιθέτως, καθιστά ακόμη πιο αναγκαία τη δυνατότητα μελέτης, υποβολής ερωτήσεων και λήψης διευκρινίσεων.

Και αντί ο Αντιδήμαρχος να απαντήσει σε αυτό το ουσιαστικό ερώτημα, επιλέγει να μιλά για τα 4,8 εκατομμύρια ευρώ, την ασφάλεια των πολιτών και τις καθυστερήσεις.

Παρουσιάζει, μάλιστα, την άσκηση ενός νόμιμου δικαιώματος ως προσπάθεια παρεμπόδισης του έργου.

Αυτό δεν είναι απάντηση. Είναι μετατόπιση της συζήτησης και διαστρέβλωση του πραγματικού αντικειμένου της προσφυγής.

Και μιας και γίνεται επίκληση του κόστους και των 4,8 εκατομμυρίων ευρώ, ας μην ξεχνάμε κάτι ακόμη: η επιλογή του δανεισμού είναι πολιτική και χρηματοδοτική επιλογή της διοίκησης, όχι μονόδρομος που επέβαλε η ανάγκη του έργου. Όταν, μάλιστα, η ίδια συγκρίνει τον σχεδιασμό της με άλλους δήμους που υλοποίησαν αντίστοιχα έργα αξιοποιώντας κρατικούς ή ευρωπαϊκούς πόρους, οφείλει να εξηγήσει γιατί επέλεξε τη λύση του δανεισμού και ποιες εναλλακτικές χρηματοδότησης εξέτασε. Η επιλογή της χρηματοδότησης είναι εξίσου σημαντικό αντικείμενο δημοτικού ελέγχου.

Δεν ζητήσαμε να σταματήσει το έργο. Ζητήσαμε διαφάνεια, προηγούμενη ενημέρωση και τήρηση της νομιμότητας.

Αν, λοιπόν, η διοίκηση θεωρεί ότι αυτά αποτελούν εμπόδια στην υλοποίηση των έργων, τότε μάλλον θεωρεί και τη διαφάνεια εμπόδιο.

Γιατί αυτό ακριβώς απαιτήσαμε: να γνωρίζουμε τι καλούμαστε να ψηφίσουμε και να μπορούμε να το ελέγξουμε.

Τα 4,8 εκατομμύρια ευρώ δεν αποτελούν άλλοθι για την παράκαμψη των θεσμικών υποχρεώσεων.

Αντιθέτως, καθιστούν ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη ελέγχου.

Η διοίκηση δεν μπορεί να ζητά από το Δημοτικό Συμβούλιο λευκή επιταγή και, όταν αυτό διεκδικεί το αυτονόητο δικαίωμα της ενημέρωσης, να το κατηγορεί ότι βάζει εμπόδια.

Τα έργα χρειάζονται σχέδιο και αποτελεσματικότητα. Η δημοκρατική λειτουργία, όμως, χρειάζεται ενημέρωση, διαφάνεια και λογοδοσία.

Δεν είναι εμπόδιο η διαφάνεια. Εμπόδιο είναι να μη θέλεις να ελέγχεσαι!!

Η Μαρία Πουρσανίδου είναι πρώην αντιδήμαρχος της διοίκησης Αλεξανδρίδη που παραιτήθηκε και ανεξαρτητοποιήθηκε