Του Πέτρου Λεμπετλή

Όταν ένας Δήμος σχεδιάζει μια επένδυση εκατομμυρίων ευρώ, η διαφάνεια δεν είναι εμπόδιο στην πρόοδο. Είναι προυπόθεση για να μην πληρώσουν οι δημότες τον λογαριασμό.

Ο νέος ηλεκτροφωτισμός LED στον Δήμο Ελευθερίου Κορδελιού–Ευόσμου είναι αναμφίβολα ένα αναγκαίο έργο. Κανείς δεν αμφισβητεί την ανάγκη αναβάθμισης του δημοτικού φωτισμού, την εξοικονόμηση ενέργειας ή τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών.

Αυτό όμως που δικαιούται να αμφισβητήσει κάθε δημότης είναι ο τρόπος με τον οποίο σχεδιάζεται, χρηματοδοτείται, εγκρίνεται και τελικά υλοποιείται μια επένδυση περίπου 4,8 εκατομμυρίων ευρώ.

Και επειδή η δημοτική διοίκηση εμφανίζεται να αντιμετωπίζει την κριτική ως εμπόδιο στην πρόοδο, αξίζει να εξετάσουμε μια αντίστοιχη περίπτωση από τη Λέρο.

Το 2020, ο Δήμος Λέρου προχώρησε σε έργο ενεργειακής αναβάθμισης του δημοτικού φωτισμού, προϋπολογισμού 2.387.515 ευρώ, μέσω διεθνούς διαγωνισμού και σύμβασης ενεργειακής απόδοσης διάρκειας 12 ετών. Το μοντέλο βασίστηκε στην ιδιωτική χρηματοδότηση. Και οχι σε ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΔΑΝΕΙΣΜΟ. Ο ανάδοχος ανέλαβε την εγκατάσταση, τη συντήρηση και τη λειτουργία του συστήματος, ενώ η αποπληρωμή θα γινόταν από την εξοικονόμηση ενέργειας. Η εξοικονόμηση που προβλεπόταν ξεπερνούσε το 70%, ενώ υπήρχε πρόβλεψη για τηλεδιαχείριση και αποκατάσταση βλαβών εντός 72 ωρών.

Και τώρα ας επιστρέψουμε στον Εύοσμο. Εδώ έχουμε μια επένδυση περίπου 4,8 εκατομμυρίων ευρώ, με σχεδιασμό αντικατάστασης 6.919 φωτιστικών σωμάτων και χρηματοδότηση μέσω δανεισμού δεκαετούς διάρκειας.

Δύο διαφορετικά χρηματοδοτικά μοντέλα, αλλά με ένα κοινό κρίσιμο ζητούμενο. Να αποδεικνύεται ότι η προβλεπόμενη εξοικονόμηση είναι πραγματική, μετρήσιμη και επαρκής για να καλύπτει το κόστος.

Και εδώ αρχίζουν τα πέντε βασικά ερωτήματα:

1. Ποιος εγγυάται ότι η προβλεπόμενη εξοικονόμηση θα επιτευχθεί;

2. Ποιος θα ελέγχει ανεξάρτητα τις πραγματικές καταναλώσεις;

3. Ποιος θα αναλαμβάνει το κόστος των βλαβών και των αντικαταστάσεων;

4.Τι θα συμβεί εάν η εξοικονόμηση αποδειχθεί μικρότερη από την προβλεπόμενη, ενώ οι δανειακές υποχρεώσεις παραμένουν;

5. Ποιο είναι τελικά το καθαρό οικονομικό όφελος για τον Δήμο μετά τους τόκους, τις συντηρήσεις και το σύνολο των συμβατικών υποχρεώσεων;

Αυτά δεν είναι ερωτήματα κάποιων που θέλουν να κρατήσουν την πόλη στο σκοτάδι. Είναι στοιχειώδη ερωτήματα δημοσιονομικής ευθύνης.

Και κάπου εδώ φτάνουμε στην πρόσφατη προσφυγή των δέκα δημοτικών συμβούλων της αντιπολίτευσης.

Αντί η συζήτηση να επικεντρωθεί στην ουσία των διαδικαστικών και οικονομικών ζητημάτων που τέθηκαν, επιχειρείται να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η αντιπολίτευση εμποδίζει ένα αναγκαίο έργο.

Δηλαδή, όποιος ζητά έλεγχο μιας επένδυσης ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΩΝ 4,8 εκατομμυρίων ευρώ είναι εχθρός του φωτισμού;

Αν αύριο προκύψουν προβλήματα στη σύμβαση, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη;

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ…ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ “ΛΟΥΗΣ”; ή εκείνοι που ζήτησαν να ελεγχθεί.

Οι μεγάλες δημοτικές επενδύσεις δεν κρίνονται από τις πανηγυρικές ανακοινώσεις που τις συνοδεύουν. Κρίνονται από τους όρους τους, την εφαρμογή τους και το πραγματικό αποτέλεσμα που αφήνουν στα δημοτικά ταμεία.

Ο Εύοσμος δεν χρειάζεται να παραμείνει στο σκοτάδι. Χρειάζεται όμως να μη βρεθεί, μετά από μερικά χρόνια, μπροστά σε δυσάρεστες οικονομικές εκπλήξεις.

Γιατί τα LED μπορεί να φωτίσουν τους δρόμους. Δεν μπορούν όμως να φωτίσουν από μόνα τους τα σκοτεινά σημεία μιας προβληματικής σύμβασης. Το φως είναι απαραίτητο. Η διαφάνεια, όμως, είναι υποχρεωτική.

Ο Πέτρος Λεμπετλής είναι εκδότης και δημοσιογράφος που ασχολείται με θέματα του δήμου Ελευθερίου Κορδελιού Ευόσμου