Η Μαρία Ξενίδου (δημοτική σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης Κορδελιού Ευόσμου) έθεσε ένα πολύ σοβαρό θέμα, στη 2η ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας, σχετικά με τη δίχρονη υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση, καθώς στον δήμο Κορδελιού Ευόσμου, τοποθετήθηκαν πολλά προκάτ ελαφριού τύπου για νηπιαγωγεία, λόγω χαμηλού κόστους, σε βάρος των παιδιών, με το δεδομένο πως “…επιτρέπεται η τοποθέτηση και διατήρηση για προσωρινό χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών με δυνατότητα παράτασης δύο επιπλέον ετών…”, περίοδος που έχει παρέλθει.  Αναλυτικά…

Επτά χρόνια έχουν περάσει από τη θεσμοθέτηση της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης και η συνεργασία των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και ΝΔ ήταν κάτι παραπάνω από υποδειγματική, με την πρώτη να θεσμοθετηθεί με τους χειρότερους όρους και τη δεύτερη να την συμμετέχει με αυτούς τους όρους.

Προφανώς και η θεσμοθέτηση της δίχρονης υποχρεωτικότητας, αν και επιβεβλημένο επιστημονικό και παιδαγωγικό μέτρο, εφόσον συνοδεύεται από την ανάλογη υποχρέωση του κράτους να έχει αναβαθμισμένες προϋποθέσεις, κτιριακές, υλικοτεχνικές, με τη γενναία αύξηση της χρηματοδότησης. και την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, συντάχθηκε με τους χειρότερους όρους, για τα νήπια και τις παιδαγωγούς, κάτι που πολύ έγκαιρα θέσει και στην προηγούμενη Διοίκηση, πρωτοστατώντας και στηρίζει τα δίκαια αιτήματα και τους εκπαιδευτικούς για την ολοκληρωμένη, σύγχρονη και αναβαθμισμένη παροχή του δικαιώματος στην αγωγή και εκπαίδευση για το παιδί προσχολικής ηλικίας.

Πιο συγκεκριμένα, μετά τη θεσμοθέτηση της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης (νόμος 4521/2018, άρθρο 33), ψηφίστηκε το άρθρο 220 του νόμου 4619/2019 που επέτρεψε τη μαζική τοποθέτηση προκάτ ελαφριού τύπου ακόμα και σε αυλές και λυκείες. Δηλαδή, παρακάμφθηκε η κείμενη νομοθεσία, με το ελάχιστο δυνατό κόστος, σε βάρος μαθητών και εκπαιδευτικών, μετακυλίοντας για ακόμη μία φορά την ευθύνη στους Δήμους. Καλώντας μικρά παιδιά στα πιο ευαίσθητα χρόνια, να έχουν την πρώτη τους επαφή με την εκπαιδευτική διαδικασία σε «τσίγκινα κουτιά». Η παράκαμψη αυτή αφορά πρωτίστως, στην ακαταλληλότητα των προκατειλημμένων αναγκών, όπως σε σεισμόπληκτες περιοχές και όχι για την υποστήριξη του παιδαγωγικού έργου στα νηπιαγωγεία, με κατάλληλους όρους σε αυτήν την ηλικία, όπως ελεύθερος χώρος, αερισμός, φωτισμός, υλικό κατασκευής τους, ποιοτικό και ασφαλές μικροκλίμα εντός αυτών. Παρόλα αυτά, τοποθετήθηκαν τσίγκινα κουτιά σε όλο το Δήμο.

Παραπέρα, η αντιεπιστημονική αυτή παράκαμψη της νομοθεσίας, με τη μαζική εγκατάσταση του προγράμματος ελαφρού τύπου για την εκπαίδευση μικρών παιδιών, έθετε ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα που όριζε ότι «…επιτρέπεται η τοποθέτηση και διατήρηση για προσωρινό χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών με δυνατότητα παράτασης δύο ετών…». 

Ερωτάται λοιπόν η Διοίκηση:

– Πόσα προκάτ ελαφριού τύπου έχουν τοποθετηθεί στο Δήμο, 

– Πόσα από αυτά υπάρχει μέριμνα για την αντικατάστασή τους από νέα νηπιαγωγεία με βάση τα οριζόμενα χρονοδιαγράμματα, που ορίζονται κατά την παρέκκλιση με αυτό που ορίζεται ως επιστημονικά ορθό.