Ο Πέτρος Λεμπετλής (δημοσιογράφος που ασχολείται με τα θέματα του δήμου Κορδελιού Ευόσμου), τοποθετήθηκε στο άρθρο Μανδαλιανός: «Να μπει φρένο στην παραπληροφόρηση και την καπηλειά από τη διοίκηση» και έθεσε σοβαρούς προβληματισμούς για τον τρόπο λειτουργίας της διοίκησης Αλεξανδρίδη, που εμφανίζει διοικητική ανεπάρκεια, προχειρότητα, έλλειψη σοβαρότητας και μεταξύ άλλων θέτει ερώτημα “σχετικά με το ποιος ασκεί τελικά διοίκηση στον Δήμο”. Αναλυτικά…
“Η σημερινή εικόνα της διοίκησης του Δήμου εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη θεσμική της επάρκεια και τη διοικητική της σοβαρότητα.
Παρά την εύστοχη τοποθέτηση του κ. Μανδαλιανού, τα σημάδια προχειρότητας και η απουσία σαφούς θεσμικού προσανατολισμού καθίστανται όλο και πιο εμφανή στην καθημερινή λειτουργία του Δήμου.
Η απουσία του καθ’ ύλην αρμόδιου Αντιδημάρχου Τεχνικών Υπηρεσιών, κ. Στέλιου Διακάκη, από την υπογραφή σημαντικών έργων – όπως το Πάρκο Ελπίδας – δεν είναι απλώς μια τεχνική λεπτομέρεια, αλλά στοιχείο που αποκαλύπτει τη γενικότερη νοοτροπία με την οποία ασκείται η διοίκηση. Μια νοοτροπία πρόχειρη, χωρίς θεσμική συνέχεια και χωρίς σαφείς ρόλους και αρμοδιότητες.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η πληροφορία ότι – κατόπιν σχετικών εντολών – Αντιδήμαρχοι καλούνται, όταν απευθύνονται σε αυτούς δημότες με αιτήματα ή παράπονα, να παραπέμπουν τους πολίτες όχι στους καθ’ ύλην αρμόδιους, αλλά σε σύμβουλο της διοίκησης, ο οποίος μάλιστα είχε θέσει υποψηφιότητα με αντίπαλο συνδυασμό στις τελευταίες εκλογές.
Η πρακτική αυτή προκαλεί εύλογες απορίες σχετικά με το ποιος ασκεί τελικά διοίκηση στον Δήμο. Οι αιρετοί εκπρόσωποι ή οι πολιτικοί πρώην αντίπαλοι που σήμερα λειτουργούν παρά του Δημάρχου;
Η σύγχυση ρόλων και η αμφισημία στη λήψη αποφάσεων δεν εξυπηρετούν ούτε τη διαφάνεια ούτε την αποτελεσματικότητα. Αντιθέτως, υπονομεύουν την αξιοπιστία των θεσμών της τοπικής αυτοδιοίκησης και πλήττουν την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Ο Δήμος δεν είναι πεδίο προσωπικών στρατηγικών ούτε χώρος άτυπων μηχανισμών επιρροής. Είναι θεσμός που απαιτεί σοβαρότητα, διαφάνεια, λογοδοσία και σεβασμό προς τον πολίτη.
Η επαναφορά σε έναν θεσμικό τρόπο λειτουργίας αποτελεί όχι μόνο υποχρέωση, αλλά και προϋπόθεση για μια διοίκηση που υπηρετεί το κοινό συμφέρον και όχι προσωπικές σκοπιμότητες.”