Ο Θοδωρής Μπαλτάς (πρόεδρος Η’ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Θεσσαλονίκης-Ελευθερίου Κορδελιού- Ευόσμου), δημοσίευσε την θέση του για τις μετατροπές σχολείων σε Ωνάσεια, τόσο για τον δήμο Κορδελιού – Ευόσμου που μας αφορά όλους, όσο και για το σύνολο των σχολείων στην επικράτεια. Η οπτική και η επιχειρηματολογία του έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αξίζει να διαβαστεί ως τροφή σκέψης.

Αναλυτικά…

“Ν.Δ.: «Ωνάσεια»-Ιδιωτικής Λειτουργίας σε έτοιμα Δημόσια Σχολεία, αντί ανέγερση νέων σύγχρονων δημόσιων σχολείων στο Ελευθέριο- Κορδελιό και στον Εύοσμο και παντού που υπάρχει ανάγκη, αντί για ενίσχυση ΟΛΩΝ των σχολείων.

Στον Δήμο Κορδελιού Ευόσμου που πρέπει να ανεγερθούν άμεσα, τουλάχιστον τρία (3) Δημοτικά , εννιά (9) Νηπιαγωγεία, ένα (1) Γυμνάσιο και ένα (1) Λύκειο και ένα Ειδικό σχολείο, στον δήμο που έχει 70 kibo και 50 υπόγειες αίθουσες διδασκαλίας, η Ν.Δ. πάει να καταγράψει ακόμα μια τετραετία χωρίς να έχει χρηματοδοτήσει αυτή ως κυβέρνηση κανένα νέο σχολείο. (Δυο σχολεία, το ένα, το 24ο Δημοτικό ανεγέρθηκε και λειτουργεί, το άλλο , το 25ο με χρηματοδότηση από το 2018 έγιναν και γίνονται με αποφάσεις και χρηματοδότηση επι διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Η Ν.Δ. αντί να αντιμετωπίσει το θέμα ως έχει και να προχωρήσει σε χρηματοδότηση και ανέγερση άμεσα των αναγκαίων σχολείων βρήκε τα «Ωνάσειο» – ούτε καν ως πηγή χρηματοδότης για ανέγερση νέων δημόσιων σχολείων- αλλά ως άλλοθι και γέφυρα να κάνει αυτό που πάντα ήθελε και θέλει. Να ξεμπέξει με την υποχρέωσή της για δημόσια χρηματοδότηση των εκπαιδευτικών αναγκών για όλα τα παιδιά και ταυτόχρονα να εισάγει υπό τον τίτλο και μόνο της δημόσιας εκπαίδευσης Ιδιώτες στο δημόσιο σχολείο, που θα καθορίζουν στόχους, προγράμματα, προθέσεις, διαδικασίες.

Διαδικασίες που προβλέπουν εξετάσεις «επιλογής», και τεστ δεξιοτήτων(!) των παιδιών για να φοιτούν σε αυτά, αποκλεισμό στην ουσία παιδιών από το σχολείο της γειτονιάς τους, ιδιαίτερα των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες, προς επίρρωση μιας τάχα πρωτοτυπίας και «αριστείας» που καμιά σχέση δεν έχει με την ολόπλευρη ανάπτυξη της σκέψης και της γενικότερης μόρφωσης, ούτε και των παιδιών με ιδιαίτερες ικανότητες και δυνατότητες στο γνωστικό κομμάτι.

Εκείνο που επιδιώκει η Ν.Δ. με τα «Ωνάσεια» είναι έτοιμα δημόσια σχολεία να τα μετατρέψει σε σχολεία που θα έχουν λόγο ιδιώτες, καθώς και επιτροπές για να φτιάξουν με τη βούλα σχολεία «διαφορετικά» από τα υπόλοιπα που η λειτουργία τους θα δικαιώνει την άποψη του κ. Μητσοτάκη ότι είναι αυταπάτη ένας κόσμος χωρίς ανισότητες!

Πέραν αυτών όμως υπάρχουν και άλλα ζητήματα που αποσιωπώνται από τους θιασώτες της κατηγοριοποίησης σχολείων, μαθητών, εκπαιδευτικών, της κατηγοριοποίησης μέσα σε λαϊκές συνοικίες και τον διαχωρισμό της παρεχόμενης εκπαίδευσης σε «πρότυπα» και σε «λοιπά» σχολεία κατ’ αυτούς.

Από πού προκύπτει ότι η διάκριση μαθητών με ειδικές ικανότητες -δυνατότητες και το κλείσιμο τους σε ένα εργαστηριακό περιβάλλον ξεκομμένο από την πραγματικότητα των αντιφάσεων , των αντιθέσεων των ανισοτήτων και ξεκομμένα από τις σκέψεις και τις ανησυχίες όλων των παιδιών ενισχύει αυτές τις ικανότητες; Από πουθενά.

Δεν υπάρχει έρευνα από την οποία να διαφαίνεται ότι επιστήμονες και ερευνητές έγιναν μεγάλοι και διέπρεψαν συνεισφέροντας στην επιστήμη και στην ανθρωπότητα, επειδή ως μαθητές ήταν σε σχολεία ειδικά για «αρίστους». Το αντίθετο, ο Νεύτωνας πέρασε τα μαθητικά του χρόνια στο Γκράντχαμ με σπουδές μάλιστα που βασίζονταν στα αρχαία ελληνικά και στα λατινικά και χωρίς καμιά εξειδίκευση του συγκεκριμένου σχολείου στις επιστήμες της φυσικής και των μαθηματικών, ο Γκάους ως μαθητής και αυτός πήγε σε ένα συνηθισμένο σχολείο και μάλιστα ο πατέρας του τον προόριζε για χτίστη ο δε Μπορ πέρασε τα μαθητικά του χρόνια ανάμεσα σε άλλα παιδιά , φανατικός ποδοσφαιρόφιλος και πολύ καλός τερματοφύλακας!

Τα επισημαίνω αυτά διότι αυτή η καραμέλα για τους αρίστους ούτε με τη δική τους εννοιολόγηση του όρου δεν ισχύει.

Για όλους αυτούς τους λόγους η εκπαιδευτική κοινότητα, οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς , μαθητές, οι πολίτες που αγωνιούν για τη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση ως δημόσιο αγαθό που θα παρέχεται ισότιμα σε όλα τα παιδιά, δεν μπορεί παρά να βρεθούν απέναντι από αντιλήψεις περί «Ωνασείων», απέναντι από την αποποίηση της ευθύνης του κράτους για δημόσια δωρεάν εκπαίδευση που θα παρέχεται ισότιμα και θα είναι αναβαθμισμένη για όλα τα παιδιά, συμπεριληπτική και όχι μια εκπαίδευση διαχωρισμών.

Ο αγώνας για μια Δημόσια, Δωρεάν και Ποιοτικά Αναβαθμισμένη Εκπαίδευση, είναι μία μάχη που μας αφορά όλους και όλες, γι αυτό γι αυτό πολύ ορθά έχουν δρομολογηθεί κινητοποιήσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας , Εκπαιδευτικών Σωματείων, μαθητών, Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων, ενάντια στα «Ωνάσεια» και διεκδικώντας ΌΛΑ τα υπάρχοντα σχολεία και όσα είναι αναγκαία να ανεγερθούν να είναι αναβαθμισμένα σε δομές, σε υλικοτεχνική υποδομή, έτσι που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες εκπαιδευτικές ανάγκες και να αρμόζουν στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.”