Οταν κ. Αλεξανδρίδης φιλοξενήθηκε στην εκπομπή “Τα λέμε” στη Βεργίνα Τηλεόραση και τη δημοσιογράφο Χριστίνα Τσόρμπα, είχε αναφέρει πως υπάρχει δήμος στην Θεσσαλονίκη που “χτίζει σχολεία χωρίς να τα χρειάζεται”, χωρίς αναφέρει ποιος δήμος είναι. 

Το ίδιο είχε αναφέρει στο δημοτικό συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε εκείνη την περίοδο, γιατί πολλά θέματα τα μαθαίνουν οι δημοτικοί σύμβουλοι της παράταξης του και της αντιπολίτευσης, από τις συνεντεύξεις του.

Το σημερινό άρθρο δεν είναι…

Το ότι υπάρχουν δήμαρχοι που πιέζουν, απαιτούν, επιχειρηματολογούν και φτιάχνουν μελέτες για να χτιστούν σχολεία στον δήμο τους, μόνο επιτυχημένοι στο έργο τους μπορούν να χαρακτηριστούν. Κάνουν πολύ καλά την “δουλειά” τους και η “δουλειά” τους είναι να εκπροσωπούν και να διασφαλίζουν τα δικαιώματα των δημοτών τους. 
Στην προκειμένη περίπτωση, των σχολικών εγκαταστάσεων, διασφαλίζουν τους μικρούς δημότες τους και τους παρέχουν ποιοτική εκπαίδευση, γιατί ακόμα και αν δεν έχουν άμεση ανάγκη, μπορούν να προβούν στην αποσυμφόρηση των μαθητών ανά τάξη, που με μικρότερο αριθμό μαθητών γίνεται καλύτερο μάθημα. Δεν περιμένουν, ούτε δέχονται να υπάρξουν τάξεις με 27-30 μαθητές θεωρώντας το φυσιολογικό
Στο δήμο Κορδελιού – Ευόσμου, όταν ο δήμαρχος δέχεται πως “υπάρχουν 400 κενές θέσεις στα σχολεία” επειδή απλά το είπε ο κ. Κόπτσης (διευθυντής της Δ/νσης Eκπαίδευσης στην Περιφέρεια και υπεύθυνος για τα ωνασεια σχολεία) για να μην “χαλάσουν καρδιές”, θα παραπονιέται ότι σε “άλλους δήμους χτίζουν σχολεία που δεν χρειάζονται”. 
Αφού δέχεται να υπάρχουν αίθουσες με 27 μαθητές και δεν το θεωρεί μόνο φυσιολογικό, αλλά “πανηγυρίζει” για τα Ωνάσεια σχολεία που θα συντελέσουν στην αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη ή σε νέα kibo (;) επίσης θα παραπονιέται ότι σε “άλλους δήμους χτίζουν σχολεία που δεν χρειάζονται”. 
Όταν ο δήμαρχος δεν πιέζει με τις πράξεις του και με τα λεγόμενα του, δυστυχώς θα χτίζονται σχολεία αλλού! Αυτό πρέπει να το καταλάβουν όλοι όσοι διοικούν τον κάθε δήμο. Πως προκύπτει αναγκαιότητα όταν “υπάρχουν 400 κενές θέσεις μαθητών”;