Εφόσον έγινε και η δεύτερη συζήτηση για τα Ωνάσεια σχολεία, στο δημοτικό συμβούλιο του δήμου Κορδελιού – Ευόσμου, προκύπτει μια βασική απορία, σε σχέση με τα λεγόμενα και τις πράξεις του Δημάρχου.

Στην 2η τακτική συνεδρίαση, στην επιχειρηματολογία ότι δεν υπάρχουν “400 άδειες θέσεις στα σχολεία του δήμου” όπως είχε αναφέρει ο κ. Κόπτση (διευθυντής της Δ/νσης Εκπαίδευσης στην Περιφέρεια και υπεύθυνος για τα Ωνάσεια σχολεία) στη συνάντηση με τους Συλλόγους Γονέων που έγινε στο Δημαρχείο, ο δήμαρχος όχι μόνο υιοθέτησε την άποψη αυτή, αλλά ανέφερε στο δημοτικό συμβούλιο να αποδείξει αν δεν ισχύει.

Στην 3η τακτική συνεδρίαση από τα λεγόμενα του δημάρχου προκύπτει πως τελικά δεν υπάρχουν “400 άδειες θέσεις μαθητών” γιατί όπως ανέφερε δεν επιθυμεί να υποβαθμίσει τις συνθήκες των σχολείων, με υπόγειες αίθουσες, με αίθουσες ή με υπεράριθμες αίθουσες, αλλιώς δεν θα λειτουργήσει σχολεία στον δήμο.

Αν συνέχιζε να υποστηρίζει πως υπάρχουν αυτές οι 400 θέσεις και θα έπρεπε να μεταφερθούν οι μαθητές που θα αποχωρήσουν από τα σχολεία που επιλέχθηκαν ή από τα παιδιά που φοιτούσαν από το δημοτικό σε αυτά τα σχολεία, σε γειτονικές σχολικές εγκαταστάσεις, θα έπρεπε να αναγκαστούν να λειτουργήσουν τα σχολεία με τις υποβαθμισμένες συνθήκες που έχουν αναφερθεί από την πρώτη ημέρα που το θέμα.

Τι μεσολάβησε σε αυτές τις δύο εβδομάδες;

Οι απαντήσεις είναι πολύ συγκεκριμένες και μπορείτε να αποφασίσετε

Γέμισαν οι “400 άδειες θέσεις” στις δύο εβδομάδες;

Άλλαξαν τα λεγόμενα του Δημάρχου και την πολιτική του συνδυασμού, οι αντιδράσεις των Συλλόγων, η συμμετοχή των γονέων σε αυτές και η αρθρογραφία που σε καθημερινή βάση ανέπτυξε όλες τις πτυχές των προβλημάτων που θα προκύψουν; 

Είναι επικοινωνιακές οι νέες τοποθετήσεις για να κερδίσει η διοίκηση χρόνο, ελπίζοντας πως μέχρι τη λήξη της παράτασης συμμετοχής των σχολείων στο πρόγραμμα κατά ένα έτος, μπορεί να υπάρξει κάποια εξέλιξη σε κάτι από αυτά που έχει αιτηθεί, για να παρουσιαστεί τότε ως μοχλός πίεση για τη λειτουργία των Ωνασίων στο δήμο, χωρίς προϋποθέσεις, με το επιχείρημα “να κάνουμε υπομονή 2-3 χρόνια”;