Ο Θοδωρής Μπαλτάς (πρόεδρος Η’ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Θεσσαλονίκης-Ελευθερίου Κορδελιού- Ευόσμου), δημοσίευσε την θέση του, σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις στο θέμα του ΘΕΠΑΝ, κάνοντας μία μικρή αναδρομή αναφέροντας τους σχετικούς νόμους που ευνοούν την διεκδίκηση υπέρ του δήμου και παραθέτει την εκτίμηση του. Αναλυτικά…
“Η Δημοτική περιουσία του Δήμου Κορδελιού Ευόσμου, το πάρκο ΘΕΠΑΝ και τα κτήρια, δεν θα χαθεί, όσες προσπάθειες κι αν γίνουν για το αντίθετο.
Ήταν Γενάρης του 21 όταν η δημοτική παράταξη ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ δεν δέχτηκε τετελεσμένα για το ΘΕΠΑΝ, «τετελεσμένα» που ήθελαν τον δήμο να πληρώνει ενοίκιο για περιουσία του (!), για κτήρια που έφτιαξε ο δήμος και να χάνονταν περιουσία 7,5 εκατομμυρίων ευρώ–δυστυχώς όχι από οποιουσδήποτε, αλλά από τη θεσμική εκπροσώπηση της εκκλησίας και της μητρόπολης Σταυρουπόλεως Νεαπόλεως.
Δεν είμαι καθόλου βέβαιος αν δεν παιρνόταν αυτή η πρωτοβουλία, αν νομικά δεν αποκαλύπτονταν το δίκαιο του Δήμου *, αν δεν πήγαινε το θέμα στη βουλή (από τον ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια και από το ΚΚΕ) κι αν δεν αποκαλύπτονταν το αυτονόητο, πως το υπουργείο Γεωργίας έχει το συγκεκριμένο οικόπεδο χαρακτηρισμένο ως ιδιοκτησία του Δήμου, αν ο δήμος θα…προλάβαινε τις ημερομηνίες για να σωθεί τελικά η περιουσία του. Και δεν είμαι βέβαιος και για έναν άλλο λόγο, η γνωμοδότηση του δικηγόρου του Δήμου ούτε λίγο ούτε πολύ έμοιαζε με τη …γραμμή του «αντίδικου»!
Πέρασε καιρός και παρόλες τις εγκληματικές παραλήψεις και ενέργειες διοικήσεων, η υπόθεση στα δικαστήρια θα κατοχυρωθεί ως δημόσια περιουσία, ως περιουσία του Δήμου Κορδελιού Ευόσμου.
Πρόσφατα υπήρξαν δηλώσεις από την πλευρά της μητρόπολης, ότι τη στέγαση Τοπικής Μονάδας Υγείας στο ΘΕΠΑΝ την αδειοδότησε η εκκλησία. Αν αυτό έχει βάση, δεν υπάρχουν μόνο «παραλήψεις», αλλά ενοχική αποδοχή από την πλευρά του Δήμου, διότι ο Δήμος ήταν αυτός που κίνησε τη διαδικασία μεταφοράς της Τοπικής Μονάδας Υγείας στο χώρο και σε κτήριο του ΘΕΠΑΝ.
Εκτιμώ ότι η δημοτική περιουσία δεν θα χαθεί και θα κατοχυρωθεί ως αυτό που είναι, δημόσια –δημοτική ιδιοκτησία όσες… προσπάθειες γίνουν για το αντίθετο.
Ανεξάρτητα όμως από την έκβαση της δίκης οι διοικήσεις δεν απαλλάσσονται από την πολιτική ευθύνη για την όλη κατάσταση, δική της περιουσία να «περιφέρεται» στα δικαστήρια. Πόσο μάλλον αν μέσα στα πολλά που γίνονται σε αυτή τη χώρα και με αυτό το «σύστημα» εξουσίας η περιουσία του Δήμου χαθεί!
*Σ.Σ. 1 Οι νόμοι ν. 4062/1930, ν. 5148/1931 ν. 2200/1940, άρθρο 7 του ν. 3800/1957, ν. 582/1968 (4. Η περιουσία των κοιμητηρίων παραμένει εις την κυριότητα των ιδρυσάντων αυτά δήμων και κοινοτήτων.») είναι σαφέστατοι ως προς την κυριότητα κοιμητηρίων. Επιπλέον η οποιαδήποτε αλλαγή προς αυτό, προϋποθέτει την έγγραφη συναίνεση του κυρίου του ακινήτου, συναίνεση που δεν δόθηκε ποτέ από τον δήμο Ελευθερίου Κορδελιού προς τον Ιερό ναό του Σωτήρος και προς τη Μητρόπολη τελικά. (Το έγγραφο που βασίστηκε η μητρόπολη δεν έχει τη συναίνεση του κυρίου του ακινήτου, του Δήμου δηλαδή). Οι παραπάνω νόμοι, η χρόνια χρησικτησία του δήμου, το γεγονός ότι τα κοιμητήρια είναι «εκτός συναλλαγής» για οποιαδήποτε διεκδίκηση, καθώς και το γεγονός της ανάπλασης με κτήρια και διαμόρφωση του χώρου των πρώην κοιμητηρίων ως πάρκου, όχι από τη Μητρόπολη, αλλά από τον Δήμο Ελευθερίου Κορδελιού με χρήματα του ΥΠΕΧΩΔΕ και του Δήμου αποδεικνύουν το αυτονόητο. Ότι ο χώρος αυτός, καθώς και τα κτήρια, είναι δημοτική περιουσία.
Σ.Σ.2 Η διεύθυνση Γεωργίας προφανώς γνωρίζοντας τη νομοθεσία – την οποία εκτενώς η ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ παρουσίασε με την πληρέστατη γνωμοδότηση των δικηγόρων Νεκταρίας Ελευθερίας Αγγελάκη και Βασιλείου Χατζηγιαννάκη στο δημοτικό συμβούλιο- έχει κατοχυρωμένο το ακίνητο ως ιδιοκτησία του δήμου Ελευθερίου Κορδελιού (εδώ και πολλά χρόνια) και αυτό δεν άλλαξε ΠΟΤΕ, γεγονός που επιβεβαιώθηκε όπως προανέφερα με την παρουσίαση εγγράφου της διεύθυνσης Γεωργίας στο Δημοτικό Συμβούλιο”.