Πριν λίγες ημέρες υπήρξε μια δημοσίευση του Αναπληρωτή Υπουργού Αθλητισμου, Γιάννη Βρούτσης, σχετικά με την αλλαγή του αθλητικού χάρτη για την Θεσσαλονίκη, με βάση τα έργα που υλοποιούνται.

Μια σημαντική επισήμανση…

στις δηλώσεις του ήταν πως “για πρώτη φορά η Θεσσαλονίκη μπαίνει στο προσκήνιο των αθλητικών έργων με την ίδια βαρύτητα – και τολμώ να πω και ίσως μεγαλύτερη – από ότι στην Αθήνα. Γίνεται πρωταγωνίστρια με νέα έργα, με θεσμικες πρωτοβουλίες, με συνέργειες που έχουν σκοπό την πλήρη αναβάθμιση των αθλητικών υποδομών 

Ας δούμε λίγο τα εμβληματικά έργα και τους προϋπολογισμούς που έχουν εγκριθεί, για τα έργα της Θεσσαλονίκης, για να κανουμε τους ανάλογους σχολιασμούς.

– Για το Ποσειδώνιο 2.421.185 ευρω

– Στη Νεάπολη 1.200.252 ευρώ

– Στη Μικρά 7.845.610 ευρώ 

– Για το Καυτανζόγλειο 11.700.00 ευρώ

– Για το δήμο Μενεμένης – Αμπελοκήπων 32.000.000 ευρώ

– Για το Ωραιόκαστρο 5.780.000 ευρω

– Στο δήμο Θεσσαλονίκης 1.000.000 ευρώ.

Θα πρέπει να επισημανθεί για αρχή, πως όντως το ποσό των εγκεκριμένων έργων είναι μεγάλο. 

Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί πως οι δήμαρχοι που κατάφεραν να πάρουν αυτά τα χρήματα – και δεν είναι λίγοι όπως βλέπουμε – για να βελτιώσουν ή να κατασκευάσουν αθλητικούς χώρους, προφανώς έκαναν πολύ καλή προεργασία με τα επιτελεία τους, για να επιτύχουν αυτά τα αποτελέσματα. 

Θα πρέπει να εντοπιστεί πως κανένα από τα έργα αυτά δεν είναι στο δήμο Κορδελιού Ευόσμου. Αυτό προφανώς θα πρέπει να προβληματίσει την διοίκηση του δήμου, καθώς και τους δημότες.

Δεν μπορεί μικρότεροι δήμοι – πληθυσμιακά – να καρπώνονται αυτά τα οφέλη.

Αν δεν μπορεί το πολιτικό προσωπικό του δήμου Κορδελιού Ευόσμου να υπηρετήσει με τέτοια αποτελεσματικότητα, όπως οι άλλοι δήμοι – στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για τις αθλητικές υποδομές, αλλά ανάλογα μπορεί να αναλυθούν και άλλες κατηγορίες έργων – ας πάνε να “μάθουν” πως τα καταφέρνουν οι άλλοι. Καλό θα κάνουν και στους ίδιους και στην κοινωνία, αν υπάρξει αποτέλεσμα.

Η επιχειρηματολογία του πιο νεανικού πληθυσμού στην Ελλάδα ή του δευτέρου μεγαλύτερου δήμου σε πληθυσμό στη βόρεια Ελλάδα, θα πρέπει κάποια στιγμή να μεταφραστεί σε μεγάλα έργα.

Θα πρέπει κάποια στιγμή να διεκδικήσουν οι διοικήσεις του δήμου, αυτό που μας αναλογεί, εκμεταλλευόμενοι αυτά τα χαρακτηριστικά και να πιέσουν με σύμμαχο τον κόσμο, για να επιτύχουν μεγάλα έργα.

Θα πρέπει και οι δημότες να καταλάβουν την δύναμη που έχουν και να απαιτήσουν αυτά που δικαιούνται για παροχές και για καλυτέρευση της καθημερινότητας τους. 

Δεν θα πρέπει να περνούν τα χρόνια με την νοοτροπία πως δεν αλλάζει κάτι ή δεν μπορεί να γίνει κάτι.