Οι τρείς ταφές του Μελκιάδες Εστράδα

Του Βασίλη Βόγγαλη

Ο άθλιος ανώνυμος συντάκτης, επανήλθε με νέο κατάπτυστο δημοσίευμα. Γράφει, ότι, ο κύριος Στάθης Λαφαζανίδης με τράβηξε από τον βούρκο και τις λάσπες και ενώ θα έπρεπε να τον φιλάω τα χέρια, εγώ αντί αυτού τον κυνήγησα λυσσαλέα ως Δήμαρχο.

-Τι εννοεί όμως ο ανώνυμος συντάκτης όταν λέει ότι ήμουν στον βούρκο και τις λάσπες; …

-Μήπως εννοεί, ότι, την δεκαετία του 1990 όταν έπεσε το ανατολικό μπλόκ, “έβγαζα λεφτά”, φέρνοντας σε συνεργασία με παραβατικούς ανθρώπους από αυτές τις χώρες, “γυναίκες” και ενώ τις διαβεβαίωνα ότι θα δουλέψουν σε νόμιμες και τίμιες δουλειές, τις παραπλανούσα, τις έπαιρνα τα διαβατήρια και τις έβαζα να δουλεύουν σε οίκους ανοχής και άθλια μπάρ για να βγάζω λεφτά;

-Μήπως εννοεί, ότι, είχα παράνομες στοιχηματικές εταιρείες, μέσω των οποίων έβγαζα λεφτά (παρά πολλά) καταστρέφοντας οικογένειες;

-Μήπως εννοεί, ότι, κατείχα κάποια κρατική θέση από την οποία αντλούσα εξουσία και την χρησιμοποιούσα για να κερδίζω λεφτά με παράνομους τρόπους; 

-ΟΧΙ, τίποτα από αυτά δεν εννοεί! Αυτές τις δουλειές τις κάνουν άνθρωποι οι οποίοι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα λεφτά και το πώς θα τα αποκτήσουν, γι’ αυτούς είναι ψιλά γράμματα.

-Αυτό που με “δόλιο” τρόπο προσπαθεί να πεί ο άθλιος ανώνυμος συντάκτης, λέγοντας για βούρκο και λάσπες, είναι ότι, πρός τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και μέχρι τις 16 Σεπτεμβρίου του 1999, ήμουν αιχμάλωτος από τα ναρκωτικά και δη από την ηρωίνη.

-Όλα τα χρόνια που έκανα χρήση όμως, δούλευα “τίμια” σε τεχνικές εταιρείες, οι οποίες δραστηριοποιούνται με ηλεκτρομηχανολογικά έργα, βγάζοντας “παρά πολλά” λεφτά, τα οποία τα χρησιμοποιούσα όλα, για να καλύπτω την ανάγκη μου για την χρήση ναρκωτικών. Αυτούς που έβλαψα, ήταν ο εαυτός μου και η οικογένεια μου.

-Στήν δουλειά μου ήμουν πάντα εντάξει. Γι’ αυτό και μέχρι σήμερα διατηρώ καλές σχέσεις με τους τότε συναδέλφους και τους εργοδότες μου. Οι οποίοι, όταν χρειάστηκα την βοήθεια τους για να απεξαρτηθώ, μου την προσέφεραν απλόχερα.

-Το 1995, μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες που έκανα μόνος μου, αποφάσισα να μπώ σε μία κοινότητα απεξάρτησης του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης ΨΝΘ. Τότε ήταν που ανακοίνωσα στους εργοδότες μου ότι είμαι χρήστης ναρκωτικών και θα σταματήσω από την δουλειά για να πάω για απεξάρτηση. Στην αρχή δεν με πίστεψαν, νόμιζαν ότι βρήκα δουλειά με περισσότερα λεφτά και προθυμοποιήθηκαν να μου δώσουν περισσότερα από ότι έπαιρνα. Όταν κατάλαβαν ότι λέω αλήθεια, αφού ξεπέρασαν το αρχικό σόκ, μου έδωσαν την ευχή τους και μου είπαν ότι όταν τελειώσω το πρόγραμμα η θέση μου στην εταιρεία θα με περιμένει.

-Η περίοδος των τεσσάρων μηνών που ήμουν στην κοινότητα απεξάρτησης, ήταν η μόνη διακοπή που είχα εργασιακά από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησα να δουλεύω ως ασφαλισμένος από την 1 Ιανουαρίου του 1980 μέχρι και τότε. Και γι’ αυτό το λόγο φυσικά μπόρεσα και βγήκα στην σύνταξη στα 60 μου χρόνια, επειδή είχα πάρα πολλά ένσημα και τα περισσότερα βαρέα.

-Ο χρόνος απεξάρτησης στην κοινότητα αυτή ήταν 18 μήνες. Το πρόγραμμα περιελάμβανε και συνεδρίες με ψυχολόγους, πράγμα που εγώ στους τέσσερις μήνες δεν είδα. Όταν ρώτησα έναν υπάλληλο της κοινότητας γιατί δεν έρχονται ψυχολόγοι, η απάντηση που πήρα ήταν, ότι, “οι αρμόδιοι διευθυντές ήταν σε διαφορετικά πολιτικά κόμματα και είχαν μεταξύ τους κόντρα”.

-Εκείνο το διάστημα, έτυχε να έρθει στην κοινότητα ένας γνωστός μου από την χρήση, ο οποίος είχε μαζί του ένα βιβλίο από ένα πρόγραμμα δώδεκα βημάτων, το οποίο δεν γνώριζα τότε. Αυτό το πρόγραμμα δεν έχει υπαλλήλους, ούτε ειδικούς, λειτουργεί μόνο από ναρκομανείς, οι οποίοι μένουν καθαροί μέσα από δώδεκα βήματα, βοηθώντας ο ένας τον άλλον.

-Του το ζήτησα για να το διαβάσω. Είχε μέσα ιστορίες ναρκομανών, οι οποίοι έμεναν καθαροί μέσα από τα δώδεκα βήματα αυτού του προγράμματος. Δεν ήταν πολλές σελίδες, όμως μου μετέφερε το μήνυμα! και την ίδια μέρα το βράδυ έφυγα από την κοινότητα κρυφά.

-Το επόμενο βράδυ, στις 3 Ιανουαρίου του 1996, έκανα την πρώτη μου συνάντηση στο πρόγραμμα των δώδεκα βημάτων και την μεθεπόμενη μέρα γύρισα στην δουλειά μου.

-Έμεινα καθαρός 9 μήνες, υποτροπίασα και έπινα για 1 χρόνο, έμεινα ξανά καθαρός και στους 9 μήνες υποτροπίασα ξανά και σε αυτό το διάστημα είχε παραλύσει το αριστερό μου χέρι για σχεδόν 8 μήνες. 

-Τα χρόνια που έκανα χρήση ήταν πολλά και τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζα ήταν επίσης πολλά. Είχα κουραστεί, το σώμα μου οργανικά είχε καταρρεύσει – κομμάτια ήταν, ψυχικά ήμουν ράκος, πάθαινα κρίσεις πανικού. 

-Αυτό που έπαιζε στο μυαλό μου ήταν να δώσω τέλος στην ζωή μου γιατί δεν άντεχα άλλο. Κάνοντας όμως μία αναδρομή σε όλα όσα είχα ζήσει μέχρι εκείνη την στιγμή, δεν μπόρεσα να δεχτώ, ότι, αυτό θα ήταν το πέρασμα μου από αυτή τη ζωή. Τότε ήταν που πήρα την απόφαση να κάνω μία τελευταία προσπάθεια και να δουλέψω το πρόγραμμα των δώδεκα βημάτων όσο πιό ειλικρινά μπορούσα.

-Όταν επέστρεψα στο πρόγραμμα μετά από την τελευταία μου υποτροπή, συνειδητοποίησα ότι, ο λόγος που δεν μπορούσα να προχωρήσω και υποτροπίασα δύο φορές, ήταν ο φόβος, φοβόμουν να δώ ειλικρινά ποιός πραγματικά ήμουν και την καταστροφή που είχα προκαλέσει σε μένα και την οικογένεια μου.

-Προσπαθώντας κάθε φορά που συναντούσα δυσκολίες, να μην αφήνω τον φόβο να με σταματάει, τα κατάφερα και από τις 16 Σεπτεμβρίου του 1999, μέχρι και σήμερα, απέχω από όλα τα ναρκωτικά, το αλκοόλ και από όλες εκείνες τις συμπεριφορές που θα μπορούσαν να με οδηγήσουν ξανά στην χρήση.

-Οπότε, το ότι μπόρεσα να βγώ από την δίνη των ναρκωτικών, το οφείλω πρώτα στην οικογένεια μου που ήταν πάντα δίπλα μου και μετά σε μένα και στους φίλους μου τους ναρκομανείς από το πρόγραμμα. Σε αυτό το σημείο θέλω να ευχαριστήσω όλους τους ναρκομανείς του προγράμματος που ήταν εκεί για μένα όταν τους χρειάστηκα. Περισσότερο όμως, θέλω να πώ ένα μεγάλο ευχαριστώ, σε έναν “άνθρωπο” με όλη την σημασία της λέξης, τον φίλο μου τον Γιώργο, ο οποίος δεν είναι πλέον μαζί μας. Η γνωριμία μου μαζί του στο πρόγραμμα και η φιλία μας που κράτησε 23 ολόκληρα χρόνια, μέχρι την στιγμή που τον νίκησε ο καρκίνος, ήταν ορόσημο για μένα. Δίπλα του έγινα λίγο καλύτερος άνθρωπος και εγώ. Μου λείπεις πολύ ρε Γιώργο!

-Σε όλη αυτή την περιπέτεια της ζωής μου, ως φορολογούμενος πολίτης, δύο φορές χρειάστηκα την βοήθεια του κράτους: η πρώτη φορά ήταν όταν πήγα στην κοινότητα για απεξάρτηση, αλλά έπεσα πάνω σε ανθρώπους που είχαν μεταξύ τους πολιτικές κόντρες και η δεύτερη: ήταν το 1999 που ενώ εγώ ήμουν μισό βήμα από τον τάφο και γράφτηκα στο πρόγραμμα της μεθαδόνης, αυτοί με ειδοποίησαν μετά από τεσσεράμισι χρόνια ότι ήρθε η σειρά μου, όταν πλέον ήμουν ήδη τέσσερα χρόνια καθαρός.

-Αν περίμενα βοήθεια από τους ανθρώπους οι οποίοι νομοθετούν, αποφασίζουν για μας και διορίζουν τους ομοίους τους σε θέσεις εξουσίας στον κρατικό μηχανισμό, τώρα θα ήμουν μακαρίτης.

-Να επισημάνω εδώ, ότι, αυτά τα κομματόσκυλα οι οποίοι νομοθετούν, αποφασίζουν για εμάς, κατέχουν θέσεις εξουσίας χωρίς να τις αξίζουν και ορίζουν τις ζωές μας, είναι από την ίδια φάρα του ανώνυμου συντάκτη και των παράσιτων που τον πλαισιώνουν.

-Ανάφερε ο άθλιος ανώνυμος συντάκτης και τον κύριο Στάθη Λαφαζανίδη, επειδή το 2002 ως Δήμαρχος τότε, έκανε χρήση του προγράμματος του ΟΑΕΔ που αφορούσε τα απεξαρτημένα άτομα και έτσι προσλήφθηκα στο Δήμο.

-Κατά τον ανώνυμο συντάκτη, θα έπρεπε ως συνδικαλιστής να μην έκανα την δουλειά μου, να μην είχα συγκρουστεί με τον κύριο Λαφαζανίδη και όλους τους Δημάρχους που πέρασαν ώστε να διεκδικήσω τα δικαιώματα των εργαζομένων και να υπερασπιστώ το συμφέρον των πολιτών σε κάποιες περιπτώσεις, γιατί θα έπρεπε κατά την άποψη του να νιώθω υποχρεωμένος επειδή εργαζόμουν στο Δήμο. 

-Κατά τον ανώνυμο συντάκτη, θα έπρεπε να φιλάω τα χέρια του κυρίου Λαφαζανίδη.

-Ξέρετε γιατί; Γιατί τόσο ο ανώνυμος συντάκτης, όσο και τα “παράσιτα” οι παρατρεχάμενοι που έχει δίπλα του, μαζί με τα ερπετά τους ομοίους τους, έτσι έχουν μάθει να επιβιώνουν. Με ρουσφέτια! Με αυτό τον τρόπο συνεχίζουν να υπάρχουν στην πολιτική ζωή του τόπου, είτε άμεσα είτε έμμεσα και όχι γιατί είναι ικανοί. 

-Αυτό φυσικά το καταφέρνουν με την δική μας ανοχή. Γιατί, είτε κάποια στιγμή μας πρόσφεραν κάτι και το πήραμε, είτε γιατί τους το ζητήσαμε και μας το έδωσαν. Ασχέτως αν και στις δύο περιπτώσεις αυτό που πήραμε ή μας δόθηκε, δεν μας χαρίστηκε, αλλά το δικαιούμασταν ως πολίτες αυτής της χώρας και ήταν υποχρεωμένοι να μας το παρέχουν.

-Και με αυτό τον τρόπο, δίνουμε εξουσία σε ανίκανους και ανήθικους ανθρώπους, να αποφασίζουν για τις ζωές τις δικές μας, των παιδιών μας και των επόμενων γενεών.

-Οι υπεύθυνοι για την οικονομική καταστροφή και την ηθική κατάπτωση που βιώνουμε ως λαός, έχουν ονοματεπώνυμα και είναι του συντάκτη, των ομοίων του και όλων όσων βλέπουμε καθημερινά στις οθόνες των τηλεοράσεων μας να μας κοροϊδεύουν μέσα στα μούτρα μας.Την απληστία, την ανηθικότητα και την ανικανότητα όλων αυτών των ερπετών πληρώνει τώρα η χώρα μας.

-Αυτά τα ερπετά δεν έχουν μάθει να κερδίζουν τίποτα με κόπο και ιδρώτα. Σε όλη τους την ζωή ήταν κομματόσκυλα, παράσιτα, παρατρεχάμενοι σε κάποιους άλλους, αυτό μάθανε να κάνουν στην ζωή τους, “παρατρεχάμενοι” και μέσα από αυτό επιβιώνουν. Πουλάνε το αυτονόητο δικαίωμα των πολιτών ως εξυπηρέτηση και μετά απαιτούν από αυτούς για το υπόλοιπο της ζωής τους να τους ψηφίζουν και να τους προσκυνάνε.

-Ένας λόγος που ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας, την περιπέτεια που είχα πρίν από 26 και πλέον χρόνια, η οποία είναι γνωστή, ποτέ μου δεν το έκρυψα, το γνωρίζουν όλοι στον κοινωνικό μου περίγυρο και όχι μόνο, είναι επειδή αφήνει υπονοούμενα στο δημοσίευμα του ο άθλιος ανώνυμος συντάκτης και επειδή μου έχει μεταφερθεί από φίλους και γνωστούς, ότι, ήδη αυτά τα ανθρωποειδή παράσιτα, γυρνάνε στον Δήμο και προσπαθούν να με διαβάλουν με αυτό τον τρόπο, διαστρεβλώνοντας την αλήθεια σε όσους δεν με γνωρίζουν.

-Ένας άλλος λόγος, που το έκανα, είναι για να δείξω ότι η πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση με όσα αναφέρει ο άθλιος ανώνυμος συντάκτης στο δημοσίευμα του και επιπλέον, επειδή θέλω να αναδείξω, ότι, αυτές οι πρακτικές που χρησιμοποιούν αυτού του είδους τα ανθρωποειδή, δεν είναι αθώες, έχουν τρομακτικές συνέπειες στην κοινωνία μας και πολλές φορές στοιχίζουν σε ανθρώπινες ζωές, άσχετα αν αυτό δεν γίνεται αντιληπτό άμεσα κάθε φορά που συμβαίνει.

-Εγώ δεν έχω να ντραπώ για τίποτα. Αντίθετα, είμαι πολύ περήφανος που κατάφερα να απεγκλωβιστώ από τα ναρκωτικά και αφού από καθαρή τύχη και μόνο είμαι ζωντανός, μπορώ να πω με βεβαιότητα πλέον, ότι, νιώθω και τυχερός, γιατί μέσα από την διαδικασία της απεξάρτησης έγινα καλύτερος άνθρωπος και συνειδητοποίησα ότι τα απλά πράγματα είναι αυτά που έχουν αξία στην ζωή. Και μέσα σε αυτά, σίγουρα δεν συμπεριλαμβάνονται τα λεφτά, η εξουσία και οι ψεύτικοι και ανήθικοι άνθρωποι.

Εν κατακλείδι, εγώ από την δίνη των ναρκωτικών βγήκα με τις δικές μου δυνάμεις και με την βοήθεια ανθρώπων που αντιμετώπιζαν το ίδιο πρόβλημα με μένα.

-Το κράτος, μέσω των πολιτικάντηδων, ανίκανων και ιδιοτελών ανθρωποειδών που επιβιώνουν μέσα στο πολιτικό σύστημα και στους οποίους δίνει θέσεις ευθύνης, δεν με βοήθησε ούτε στο ελάχιστο.

-Εσύ κύριε ανώνυμε συντάκτη και τα παράσιτα οι παρατρεχάμενοι σου, δυστυχώς για εσάς, δεν θα καταφέρετε ποτέ να βγείτε από τον βούρκο και την λάσπη στην οποία κυλιέστε όλη σας τη ζωή. 

Υ.Γ.1. Ποτέ δεν απάντησε ο ανώνυμος συντάκτης τι κέρδισα εγώ στην θητεία μου τα 13 χρόνια ως συνδικαλιστής και τους 9 μήνες ως αντιδήμαρχος. Και ούτε πρόκειται!

Υ.Γ.2. Όσο για το σωματείο των εργαζομένων, όταν ανέλαβα πρόεδρος, είχε 160 μέλη και όταν το παρέδωσα μετρούσε 740 μέλη. Αυτοί όλοι που συμμετείχαν στις εκλογές με ποσοστά συμμετοχής από 83% έως 87%, με τιμούσαν με την ψήφο τους και με έβγαζαν πρώτο σε σταυρούς, σίγουρα δεν το έκαναν γιατί ήμουν όμορφος, ούτε για τον ίδιο λόγο ήρθαν στο σωματείο και σίγουρα δεν είμαι τόσο ικανός για να τους κοροϊδεύω όλους επί 13 ολόκληρα χρόνια.

Υ.Γ.3. Όσο για το ότι γνωρίζουν το ποιόν μου στο Ελευθέριο Κορδελιό, να ενημερώσω τον ανώνυμο συντάκτη, ότι, ήμουν υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές για πρώτη φορά, δήλωσα την υποψηφιότητα μου ένα μήνα πρίν από τις δημοτικές εκλογές και οι πολίτες με τίμησαν με την ψήφο τους, δίνοντας μου την τρίτη θέση στο Ελευθέριο Κορδελιό, με πρώτο τον πρώην Δήμαρχο κύριο Στάθη Καϊτεζίδη και αφήνοντας πίσω μου αιρετούς οι οποίοι μετρούσαν πολλά χρόνια στον αυτοδιοικητικό στίβο. Ενώ κάποιοι άλλοι φοβούμενοι ότι δεν θα μπορέσουν να εκλεγούν στο Ελευθέριο Κορδελιό, έκαναν συμφωνία με τον κύριο Αλεξανδρίδη, ότι θα είναι υποψήφιοι στον Εύοσμο για να μπούνε στο ψηφοδέλτιο, ενώ κατοικούν στο Ελευθέριο Κορδελιό. Αυτό από μόνο του κύριε ανώνυμε συντάκτη, δεν παραπέμπει σε έναν άνθρωπο ο οποίος δεν χαίρει εκτίμησης από την τοπική κοινωνία όπως εσείς λέτε.

Υ.Γ.4. Ξέρω ότι ζορίζεστε, επειδή έχετε να χάσετε πολλά και γι’αυτό δεν θα σταματήσετε. Έχετε μάθει να σας έχουν ανάγκη, να σας χρωστάνε, να σας προσκυνάνε, να σας φοβούνται και δεν μπορείτε να δεχτείτε ότι υπάρχει κάποιος άνθρωπος που δεν σας υπολογίζει καθόλου.

Όμως, τον κώλο σας κάτω να χτυπάτε, εγώ ως ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος της αντιπολίτευσης, θα συνεχίσω να ελέγχω την Διοίκηση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Όσο θα υποφέρουν άνθρωποι, επειδή κάτι ανθρωποειδή σαν εσένα και τα παράσιτα που έχεις δίπλα σου, βρίσκονται στην πολιτική, είτε με έμμεσο είτε με άμεσο τρόπο, εγώ θα συνεχίζω να κάνω την δουλειά μου και να αποκαλύπτω στους πολίτες τις ανήθικες πολιτικές πρακτικές που χρησιμοποιείς.

Υ.Γ.5. Να μην ξεχάσω να αναφέρω, ότι, επειδή δεν είναι όλοι ίδιοι, θέλω να ξεχωρίσω και να ευχαριστήσω τον τότε διευθυντή της κοινότητας απεξάρτησης του ΨΝΘ ψυχίατρο κύριο Παναγιώτη Γεωργάκα, ο οποίος ήταν ένας εξαίρετος άνθρωπος που ήθελε και προσπαθούσε να βοηθήσει όσο του επιτρεπόταν, παρόλες τις ελλείψεις που είχε σε εξειδικευμένο προσωπικό. Ήταν αυτός που ξεκίνησε το πρόγραμμα Αργώ αν δεν κάνω λάθος και που αργότερα εξελίχθηκε και βοήθησε πάρα πολλούς ανθρώπους που είχαν πρόβλημα με τα ναρκωτικά. Με την ευκαιρία αυτή να καταγγείλω εδώ, ότι, αυτή η άθλια κυβέρνηση, πέρυσι διάλυσε όλα αυτά τα προγράμματα, για να στείλει τους ναρκομανείς ως πελάτες στα ιδιωτικά κέντρα των φίλων του Σπυράδωνη που τα διαφήμιζε.

Υ.Γ.6. Κύριε ανώνυμε συντάκτη, αν κάνεις όνειρα ότι με τα αισχρά, κατάπτυστα και άθλια δημοσιεύματα σου θα μπορέσεις να με σταματήσεις και να με φιμώσεις, σου προτείνω να δείς την ταινία “οι τρείς ταφές του Μελκιάδες Εστράδα”.

Αν δεν καταλάβεις με την πρώτη φορά γιατί σου την πρότεινα, συνέχισε να την βλέπεις.

Ο Βασίλης Βόγγαλης είναι πρώην αντιδήμαρχος της διοίκησης Αλεξανδρίδη που παραιτήθηκε και ανεξαρτητοποιήθηκε, καθώς και πρώην πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Κορδελιού Ευόσμου