Του Γιάννη Τεληωρίδη
Νέα Γενιά: Από το Περιθώριο στη Δημιουργία
Πριν από λίγες ημέρες, έζησα μια από τις πιο όμορφες στιγμές της επαγγελματικής και προσωπικής μου διαδρομής. Είδα τον γιο μου, φοιτητή Γεωπονίας, να φέρνει εις πέρας με απόλυτη επιτυχία ένα απαιτητικό project στην επιχείρησή μας. Τον είδα να παίρνει την ευθύνη, να εφαρμόζει τις γνώσεις του και, τελικά, να δικαιώνεται στην πράξη.
Ως πατέρας, ένιωσα υπερήφανος. Ως επιχειρηματίας, ένιωσα σιγουριά για το μέλλον. Αλλά ως δημότης αυτού του τόπου, ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ μια βαθιά πεποίθηση που με καθορίζει όλα αυτά τα χρόνια:
Ένας Δήμος οφείλει να λειτουργεί όπως ένας σωστός πατέρας.
Σε όλη μου τη διαδρομή, πίστευα ακράδαντα ότι…
η επιτυχία ενός ηγέτη δεν κρίνεται από το πόσο σφιχτά κρατάει τα κλειδιά της εξουσίας, αλλά από το πόσο χώρο δίνει στους επόμενους να μεγαλουργήσουν. Ένας σωστός πατέρας δεν φοβάται μην του πάρουν τη θέση· προετοιμάζει τα παιδιά του, τους εμπιστεύεται αρμοδιότητες, τους αναθέτει projects και χαίρεται όταν τον ξεπερνούν.
Στον Εύοσμο και το Κορδελιό, η μεγαλύτερη περιουσία μας δεν είναι τα κτίρια ή οι δρόμοι, αλλά οι χιλιάδες νέοι επιστήμονες και επαγγελματίες μας που διψούν να προσφέρουν. Σήμερα, πολλοί από αυτούς αισθάνονται στο περιθώριο.
Οραματίζομαι έναν Δήμο που θα είναι η ασπίδα τους απέναντι σε κάθε εμπόδιο.
Έναν Δήμο που θα τους καλεί στην πρώτη γραμμή, δίνοντάς τους τα εργαλεία να εφαρμόσουν τις σπουδές τους και να αλλάξουν τη γειτονιά τους.
Η δική μου προσπάθεια είναι προσανατολισμένη σε αυτή τη διαρκή αξία: να χτίζουμε ομάδες όπου οι νέοι δεν θα είναι θεατές, αλλά η κινητήριος δύναμη. Η εμπιστοσύνη στη νέα γενιά δεν είναι για μένα μια προσωρινή επιλογή, αλλά μια στάση ζωής και ένα χρέος να τους βγάλουμε από το περιθώριο και να τους δώσουμε τα ηνία της δημιουργίας.
Όταν δίνεις χώρο σε έναν νέο άνθρωπο, του δίνεις την αξιοπρέπεια να μείνει στον τόπο του, να δημιουργήσει και να τον κάνει καλύτερο.
Ας γίνουμε ο Δήμος που εμπνέει και εμπιστεύεται, όχι αυτός που περιορίζει.