Της Μαρίας Πουρσανιδου
«1 φίλτρο = 7 δέντρα»
Ακούγεται ωραίο. Είναι όμως αλήθεια; Όχι.
Οι δηλώσεις του Δημάρχου Λευτέρη Αλεξανδρίδη βασίζονται σε μια εντυπωσιακή αλλά παραπλανητική απλοποίηση.
Ναι, υπάρχουν…
φίλτρα αέρα που συγκρατούν μικροσωματίδια (PM2.5, PM10) — αλλά σε πολύ μικρή ακτίνα.
Έχουν νόημα σε στάσεις λεωφορείων, σχολεία ή κλειστούς χώρους. Δεν καθαρίζουν μια πόλη.
Τα δέντρα όμως:
– απορροφούν ρύπους
– ρίχνουν τη θερμοκρασία
– βελτιώνουν το μικροκλίμα
– έχουν συνολική οικολογική αξία
Τα φίλτρα:
– καθαρίζουν μόνο τοπικά
– δεν προσφέρουν τίποτα άλλο
Άρα το «1 φίλτρο = 7 δέντρα» δεν είναι επιστήμη.
Είναι marketing.
Και το «πρόγραμμα του κράτους»;
Ποιο πρόγραμμα; Πού είναι; Με τι χρηματοδότηση;
Δεν υπάρχει σήμερα σαφής εθνική πολιτική για τέτοια φίλτρα στους δήμους.
Όταν δεν υπάρχει συγκεκριμένο πλαίσιο, μιλάμε για γενικόλογες υποσχέσεις.
Η πραγματικότητα είναι απλή:
– Τα φίλτρα ΔΕΝ λύνουν τη συνολική ατμοσφαιρική ρύπανση
– Δεν αποτελούν περιβαλλοντική στρατηγική
Είναι μόνο ένα μικρό, συμπληρωματικό εργαλείο.
Όταν όμως παρουσιάζονται ως «λύση», τότε έχουμε:
– περισσότερη επικοινωνία
– λιγότερη ουσία
Με απλά λόγια:
περισσότερο PR, λιγότερη πολιτική.
Η Μαρία Πουρσανίδου είναι πρώην αντιδήμαρχος Οικονομικών της διοίκησης Αλεξανδρίδη που παραιτήθηκε και ανεξαρτητοποιήθηκε.