Του Ιωάννη Τεληωρίδη

Η κατσίκα του γείτονα είναι ο Δήμος μας. Γι αυτό και η επιτυχία της διοίκησης πρέπει να είναι υποχρέωση όλων μας.

Στην ελληνική επικράτεια και στις γειτονιές μας, επιβιώνει δυστυχώς ακόμα εκείνη η παλιά, πικρή νοοτροπία να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα.

Στην πολιτική σκηνή του Δήμου Κορδελιού-Ευόσμου, πολλοί περιμένουν στη γωνία, ελπίζοντας στην αποτυχία της διοίκησης Αλεξανδρίδη, θεωρώντας ότι έτσι θα ανοίξει ο δικός τους δρόμος για την εξουσία.

Όμως, υπάρχει μια θεμελιώδης πλάνη σε αυτή τη λογική…

Η «κατσίκα του γείτονα», σε αυτή την περίπτωση, δεν ανήκει στον Λευτέρη Αλεξανδρίδη. Ανήκει σε όλους εμάς. Είναι ο Δήμος μας.

Αν η διοίκηση αποτύχει στο έργο της, αν οι υποσχέσεις μείνουν στα χαρτιά και αν η καθημερινότητα παραμείνει βαλτωμένη, δεν χάνει ο Δήμαρχος την καρέκλα του, αυτό είναι το λιγότερο. Χάνουμε εμείς άλλη μια πενταετία όπως τόσες που έχουν χαθεί. Χάνει ο Εύοσμος την ευκαιρία για ανάπτυξη, χάνει το Κορδελιό την ελπίδα για καθαρό αέρα και υποδομές. Δεν έχουμε την πολυτέλεια για άλλη μια χαμένη θητεία.

Γι’ αυτόν τον λόγο, η διοίκηση Αλεξανδρίδη πρέπει και μπορεί να πετύχει.Είναι καθήκον όλων μας είτε είμαστε εντός της παράταξης, είτε στην αντιπολίτευση, είτε ενεργοί πολίτες να συμβάλλουμε σε αυτή την επιτυχία.

Άλλος με τη σκληρή αλλά δίκαιη κριτική. Για να μην επαναπαύεται κανείς στις δάφνες του.

Άλλος με συγκεκριμένες θέσεις και λύσεις.Για να προσφέρουμε τεχνογνωσία εκεί που η γραφειοκρατία κολλάει.

Όλοι μαζί με τη μετατροπή μας από «κατοίκους» σε «δημότες».Για να ελέγχουμε και να διεκδικούμε.

Πρέπει να γίνει σαφές ότι όταν καταθέτουμε μια πρόταση ή όταν πιέζουμε για ένα έργο, δεν βοηθάμε τη διοίκηση. Βοηθάμε τον τόπο μας.

Η επιτυχία ενός έργου δεν έχει κομματικό χρώμα. Το καθαρό σχολείο, το φωτισμένο πάρκο και η χρηστή διαχείριση των πόρων δεν είναι δώρα του Δημάρχου, είναι δικαιώματα του δημότη και ο Δήμαρχος εργάζεται σκληρά γι αυτό.

Αν επιτρέψουμε στην πόλη να βουλιάξει μόνο και μόνο για να δικαιωθούμε στις προβλέψεις μας ότι τίποτα δεν θα αλλάξει, τότε είμαστε συνένοχοι στην παρακμή.

Εγώ προσωπικά, επιλέγω τον δρόμο της συμβολής. Με προτάσεις, με λύσεις, με πίεση όπου χρειάζεται. Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτό που με ενδιαφέρει είναι να κοιμάμαι ήσυχος ότι έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου για να μην ψοφήσει η «κατσίκα» γιατί αυτή η κατσίκα ταΐζει τα όνειρα των παιδιών μας σε αυτόν τον δήμο.

Ο Ιωάννης Τεληωρίδης είναι επιχειρηματίας και Ενεργός Δημότης