Του Απόστολου Ελευθερίου 

Η βία μεταξύ ανηλίκων είναι πρόβλημα.

Υπαρκτό, καθημερινό και επικίνδυνο.
Δεν χωράει καμία δικαιολογία, καμία ωραιοποίηση, καμία ανοχή.

Κάθε φορά που το βαφτίζουμε «πλάκα» ή «παιχνίδι», του δίνουμε χώρο να μεγαλώσει.

Τα παιδιά μαθαίνουν από εμάς.
Από το πώς μιλάμε, πώς αντιδρούμε, τι επιτρέπουμε.

Όταν ο σεβασμός δεν είναι ξεκάθαρη αξία και τα όρια δεν τηρούνται, η ένταση και ο θυμός βρίσκουν διέξοδο πάνω στον πιο αδύναμο.

Και υπάρχει και κάτι ακόμα που δεν λέγεται εύκολα: οι γονείς που καλλιεργούν, άμεσα ή έμμεσα, την ανάγκη του παιδιού τους να «υπερέχει».

Όταν ένα παιδί μεγαλώνει ακούγοντας ότι πρέπει να είναι πιο δυνατό, πιο μάγκας, να μην μασάει από κανέναν, όταν βλέπει τον γονιό να υποτιμά, να συγκρίνει, να απαξιώνει όλους τους άλλους, τότε μαθαίνει ότι η αξία του χτίζεται πάνω στην κυριαρχία και μάλιστα σε μια ανούσια, πλασματική κι ανύπαρκτη υπεροχή.

Ξαφνικά φταίει ο δάσκαλος, ο προπονητής, ο φίλος, οι υπόλοιποι γονείς και η κυριαρχία αυτή μεταφράζεται σε προσβολές κι έπειτα σε βία.

Αυτή η στάση δεν δημιουργεί παιδιά με αυτοπεποίθηση.

Δημιουργεί παιδιά που μπερδεύουν τον σεβασμό με τον φόβο.

Παιδιά που για να νιώσουν «πάνω» πρέπει κάποιος άλλος να είναι «κάτω».

Και αυτό αργά ή γρήγορα θα το πληρώσουν και τα ίδια και όσοι βρεθούν απέναντί τους.

Ως γονέας, τα πράγματα για εμένα είναι ξεκάθαρα.

Αν το παιδί μου δεχτεί βία, θα είμαι δίπλα του χωρίς δεύτερη σκέψη. Θα το ακούσω, θα το στηρίξω, θα το προστατεύσω. Δεν θα του πω να το αγνοήσει, ούτε να σκληρύνει. Άλλωστε η βία δεν είναι ανεκτή υπό οποιοδήποτε λόγο και συνθήκη.

Θα απαιτήσω λύσεις και ευθύνες, μέχρι να νιώσει ξανά ασφαλές.

Αν το παιδί μου ασκήσει βία, δεν θα το καλύψω. Δεν θα το δικαιολογήσω.
Θα μπουν όρια, καθαρά και σταθερά.
Θα ψάξω να δω όσα δε φαίνονται, τι υπάρχει από πίσω, θα συνεργαστώ με το σχολείο, θα ζητήσω βοήθεια όπου χρειάζεται. Θα δω ξεκάθαρα την πραγματικότητα. Πάνω από όλα δε θα το καλύψω , βοηθώντας το να επαναλάβει.

Η ευθύνη είναι δική μου.

Η κοινωνία και η πολιτεία οφείλουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.
Με κανόνες που εφαρμόζονται.
Με παρουσία ειδικών στα σχολεία.
Με διαδικασίες που προστατεύουν άμεσα το θύμα και αντιμετωπίζουν ουσιαστικά τον θύτη.

Χωρίς καθυστερήσεις, χωρίς «κουκούλωμα».

Η προστασία του παιδιού που δέχεται βία είναι αδιαπραγμάτευτη.
Και η αλλαγή του παιδιού που ασκεί βία είναι ευθύνη όλων μας με όρια, καθοδήγηση, αυστηρότητα και συνέπεια.

Αν θέλουμε όλοι μας έναν κόσμο χωρίς θύματα, οφείλουμε να μη δημιουργήσουμε άλλους θύτες.

Δεν υπάρχει χώρος για εκπτώσεις.
Δεν υπάρχει χρόνος για φθηνές δικαιολογίες.
Υπάρχει μόνο ευθύνη.

Ο Απόστολος Ελευθερίου είναι πρόεδρος της Ένωσης Γονέων και Κηδεμόνων Κορδελιού Ευόσμου