Παρακολουθούμε ένα πραγματικά απογοητευτικό σκηνικό στην αυτοδιοίκηση.
Άλλοι εκλέχθηκαν με έναν δημοτικό συνδυασμό, στη συνέχεια ανεξαρτητοποιήθηκαν, αλλά όταν έρχεται η ώρα της ψηφοφορίας στηρίζουν σχεδόν ό,τι προτείνει η διοίκηση του δημάρχου.
Άλλοι, που δεν κατάφεραν να εκλεγούν με τον συνδυασμό τους, μετά τις εκλογές προσχωρούν στον συνδυασμό του δημάρχου.
Και υπάρχουν και εκείνοι που εκλέχθηκαν με την ψήφο των πολιτών και στην πορεία εγκαταλείπουν την παράταξη με την οποία εξελέγησαν για να βρεθούν πιο κοντά στη διοίκηση.
Όλα αυτά δημιουργούν ένα εύλογο ερώτημα:
Τελικά μιλάμε για πολιτικές αρχές και ιδεολογίες ή για προσωπικές στρατηγικές και αναζήτηση ρόλου μέσα στην εξουσία;
Δεν είναι κακό να αλλάζει κάποιος άποψη. Δημοκρατία σημαίνει ελευθερία επιλογής. Όμως υπάρχει και η πολιτική ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους που σε ψήφισαν.
Γιατί ο δημότης ψήφισε έναν συνδυασμό πιστεύοντας σε συγκεκριμένες θέσεις και δεσμεύσεις. Δεν έδωσε λευκή επιταγή για να χρησιμοποιηθεί η ψήφος του ως εισιτήριο για μια διαφορετική πολιτική πορεία μετά τις εκλογές.
Και προσωπικά, αυτό που με απογοητεύει περισσότερο είναι όταν βλέπω ανθρώπους να ξεχνούν πολύ γρήγορα από πού ξεκίνησαν, ποιοι τους στήριξαν και τι έλεγαν πριν από τις εκλογές, μόλις εμφανιστεί η δυνατότητα να βρεθούν κοντά στην εξουσία.
Η αυτοδιοίκηση χρειάζεται ανθρώπους με άποψη, αξιοπρέπεια, συνέπεια και καθαρή στάση.
Οι καρέκλες μπορεί να αλλάζουν θέση.
Οι συμμαχίες μπορεί να αλλάζουν.
Οι πολιτικές σημαίες μπορεί να αλλάζουν.
Η μνήμη όμως των δημοτών δεν αλλάζει.
Και στις επόμενες εκλογές ο καθένας θα κριθεί όχι από το πού κάθισε στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου, αλλά από το αν τίμησε την εμπιστοσύνη που του έδειξαν οι πολίτες.
Κωνσταντίνος Δουμάνης