Τα παράπονα των δημοτών για τις παιδικές χαρές δεν είναι ούτε υπερβολές ούτε «γκρίνια». Είναι η καθημερινή πραγματικότητα που βλέπουν οι γονείς στις γειτονιές του Κορδελιού και του Ευόσμου.
Παιδικές χαρές που παραμένουν κλειστές. Άλλες που έχουν αφεθεί στη φθορά και στην εγκατάλειψη. Και οικογένειες που ψάχνουν από γειτονιά σε γειτονιά έναν ασφαλή χώρο για να παίξουν τα παιδιά τους.
Αυτό είναι το «σύγχρονο» πρόσωπο του Δήμου;
Για «έξυπνη πόλη» ακούμε. Για έργα και ανάπτυξη ακούμε. Για επικοινωνία και φωτογραφίες ακούμε.
Όμως ένα παιδί δεν παίζει με ανακοινώσεις.
Δεν κάνει κούνια σε μια μακέτα.
Δεν τρέχει σε ένα δελτίο Τύπου.
Θέλει μια πραγματική, ασφαλή και καθαρή παιδική χαρά.
Και αυτό δεν είναι χάρη που κάνει η διοίκηση στους δημότες. Είναι στοιχειώδης υποχρέωση απέναντι στα παιδιά και στις οικογένειες.
Κύριοι της διοίκησης, αφήστε για λίγο τις επικοινωνιακές κορδέλες και κοιτάξτε τι γίνεται στις γειτονιές. Η εικόνα αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί και δεν μπορεί να καλυφθεί με νέες υποσχέσεις.
Οι δημότες δεν ζητούν θαύματα.
Ζητούν το αυτονόητο: να μπορούν τα παιδιά τους να παίξουν με ασφάλεια στον ίδιο τους τον Δήμο.
Και όταν ακόμη και αυτό το αυτονόητο γίνεται ζητούμενο, τότε η διοίκηση οφείλει να αναλάβει την ευθύνη, να σταματήσει τις δικαιολογίες και να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις και σαφές χρονοδιάγραμμα.
Τα παιδιά μας δεν μπορούν να περιμένουν μέχρι την επόμενη προεκλογική περίοδο.
Κωνσταντίνος Δουμάνης