Του Θοδωρή Μπαλτά
Μια άλλη –διαφορετική προσέγγιση για τον Δήμο Ελευθερίου Κορδελιού Ευόσμου.
Κανένα μεγάλο έργο, στον δεύτερο μεγαλύτερο δήμο της βόρειας Ελλάδας και τον πιο νεανικό πανελλαδικά, αλλά και τα έργα που γίνονται είναι χωρίς φαντασία, παρά επανάληψη πεπατημένων λύσεων – αναπλάσεων. Αναπλάσεις με «τσιμεντογωνίες», με κυβόλιθους και με «πλακάκια» τσιμέντου. Είχα πει στο δημοτικό συμβούλιο πως ο Δήμος αυτός τον πήχη της αισθητικής πρέπει να τον βάλει ψηλά. Να παραδειγματιστεί πχ από την πλατεία «Χρηματηστηρίου», την πλατεία «Εμπορίου» του Δήμου Θεσσαλονίκης, αλλά και την ανάπλαση της Αριστοτέλους. Ένας συνδυασμός με μάρμαρο, ξύλο, συγκεκριμένα φυτά και φωτισμό όχι τον πιο φθηνό. Τίποτε από όλα αυτά.
Κατανοώ πως δεν μπορούν όλοι οι δρόμοι και οι πλατείες να γίνουν με τέτοιο συνδυασμό, αλλά εδώ δεν γίνεται ούτε ένας δρόμος κι ούτε μια πλατεία έτσι που να αποτελούν χώρους εμβληματικών-ιστορικών αναπλάσεων. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα σε πόλεις που άλλαξαν όψη, με επιλογές τέτοιες που κάνουν μια περιοχή να ξεχωρίζει.
Ο Δήμος μας βέβαια έχει πολλές ανάγκες καθώς υπάρχει έλλειψη πεζοδρομίων για να είναι προσβάσιμοι και μεγάλη έλλειψη χώρων πάρκιγκ. Τα χρόνια περνούν και λύση δεν βρίσκεται με τη δημιουργία υπόγειου πάρκινγκ πίσω από την πλατεία Ευόσμου και ο σημερινός υπέργειος χώρος πάρκινγκ να γίνει πάρκο. Δεν υπάρχει σχεδιασμός, πρόταση και απαίτηση τελικά ώστε ο χώρος αυτός να μην «χαθεί» εξολοκλήρου» αν πρόκειται να δημιουργηθεί στάση του Μετρό.
Δυστυχώς – τέτοιες σκέψεις δεν συμπεριλαμβάνονται σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για μια πόλη των νέων ανθρώπων, υψηλής αισθητικής , για μια ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ.
Αντί ένας τέτοιος σχεδιασμός να αποτελεί κεντρική ατζέντα συζήτησης, αποφάσεων και ζυμώσεων, διαπιστώσαμε και παρατηρούμε πως το ενδιαφέρον για τα δημοτικά «πράγματα» εστιάζεται στο ποιος/ποια θα φύγει από την μια και θα πάει σε μια άλλη παράταξη. Ταυτόχρονα παρατηρείται-δυστυχώς συναίνεση για πολλά ζητήματα που αφορούν τον σχεδιασμό της πόλης από την πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου όπως για παράδειγμα να γίνει το πρώην στατόπεδο Ζιάκα …οικοδομή αντιπαροχής για “καλές δουλειές” με μεγάλα κέρδη!
Υ.Γ. Για το Μετρό δεν θα το αναλύσω εδώ. Τα έχουμε πει, τα έχουμε γράψει. Όλο το ανακοίνωναν, αλλά το σίγουρο είναι πως το κόψανε για να γίνει στο …μέλλον, όπως και όλα τα μεγάλα έργα, έργα αναγκαία για την πόλη. Σχολεία, σύνδεση με την περιοχή Άνω της Περιφερειακής με υπογειοποίηση αυτής, ΣΕΚΕ, Ιπποδρομίου, αθλητικοί χώροι, κολυμβητήριο, γήπεδο ποδοσφαίρου, σχέδιο για το στρατόπεδο Ζιάκα, αλλά και για του Παπακυριαζή, παρέμβαση για το δυτικό παραλιακό μέτωπο και στη δυτική είσοδο του πολεοδομικού συγκροτήματος, μη αποκλεισμός του Ελευθερίου Κορδελιού από τον σχεδιασμό του Μετρό, δεντροστοιχία-φράχτης από τα ΕΛΠΕ, και πόσα άλλα…
Σ.Σ. Όσο τα ΕΛΠΕ λειτουργούν όπως λειτουργούν είναι φανερό πως η πόλη –δυστυχώς- θα παραμένει μια πόλη περιβαλλοντικά επιβαρυμένη, γι αυτό η απαίτηση άλλης προοπτικής για τα ΕΛΠΕ και τη λειτουργία τους δεν αποτελεί εμμονή, αλλά ανάσα!
Σ.Σ. 2. Με τόσο κόσμο, με τόση πολυκοσμία-και από επισκέπτες/τριες, με τόσο νέο κόσμο, αξίζουν σε αυτόν τον Δήμο τα καλύτερα!

