Μετά το άρθρο με τίτλο “Τα ερωτήματα για διαρροή ψήφων προς την διοίκηση για τον Συμπαραστάτη του Δημότη” και την ανάλυση (με τα ανάλογα ερωτήματα) του πόσο σημαντικός θεσμός είναι ο Συμπαραστάτης του Δημότη, για τους πολίτες που θα μπορούν να καταγγείλουν κακοδιαχείριση των υπηρεσιών του δήμου και να επιλυθούν τα προβλήματα τους, αλλά ακόμα και για την αντιπολίτευση που μέσω αυτού του θεσμού μπορεί να κάνει τον απαραίτητο έλεγχο προς την διοίκηση, ας δούμε και άλλη οπτική.
Η διοίκηση επιδιώκει …
να ψηφιστεί το δικό της υποψήφιο πρόσωπο, χωρίς να πάει σε ένα πρόσωπο κοινής αποδοχής, αφού χρειάζεται κι άλλες ψήφους για να εκλεγεί. Μέχρι τις απογευματινές ώρες, “έβγαινε” από την διοίκηση μεγάλη αισιοδοξία για την θετική έκβαση του στόχου της, άσχετα που χρειάζεται και ψήφους από την αντιπολίτευση.
Κάπου εδώ, δημιουργούνται τα εξής ερωτήματα
1) Από που προέκυπτε αυτή η αισιοδοξία;
2) Έγιναν κάποιες παρασκηνιακές συνομιλίες, το αποτέλεσμα των οποίων, δημιουργούσε αυτή την σιγουριά;
3) Αν έγιναν τέτοιες συνομιλίες, έγιναν θεσμικά, επιτελείο των “πρωταγωνιστών” με επιτελεία των υπόλοιπων συνδυασμών και κάποιος συνδυασμός σύγκλινε με τις απόψεις της διοίκησης;
4) Αν ναι, δεν είναι κρυφό, προφανώς θα μπορείτε ως διοίκηση να το ανακοινώσετε, αφού σε τέτοιο ενδεχόμενο θα ψηφίσει υπέρ της επιλογής σας, ολόκληρος συνδυασμός, οπότε δικαιολογείται και η αισιοδοξία σας;
5) Αν όχι, έγιναν συνομιλίες για να μαζευτούν οι ψήφοι “εξωθεσμικά”, με μεμονωμένους δημοτικούς συμβούλους, χωρίς επιτελείο του συνδυασμού τους και το αποτέλεσμα αυτών δικαιολογεί την αισιοδοξία σας;
6) Αν έγιναν “εξωθεσμικά” συνομιλίες με μεμονωμένους δημοτικούς συμβούλους, πόσο ηθική πράξη είναι αυτή; Εκτός αν είστε της αντίληψης πως “στην πολιτική δεν υπάρχει ηθική”.
Όπως και να έχει στην ψηφοφορία θα φανούν όλα. Μία διοίκηση καλό θα ήταν για την διαφάνεια της να μην επεδίωκε με τέτοιο ζήλο να έχει δικό της τον Συμπαραστάτη του Δημότη, γιατί αυτό μπορεί να δημιουργήσει σκέψεις που δεν θα έπρεπε για το υπόλοιπο της θητείας της.